28 Ιουν 2011

ΕΝΑΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ








Η γιγαντιαία αυτή πλωτή εξέδρα έχει στηθεί για την παραγωγή
Keith Warner της όπερας Andrea Chenier του Umberto Giordano* .
Η όπερα έχει βασιστεί στην ζωή του André Marie Chénier** που
ήταν Ελληνογάλλος ποιητής. Άγνωστος σε μας,αλλά ελληνικό αίμα κυλούσε
στις φλέβες του απο την πλευρά της μητέρας του.
Γεννήθηκε το 1762 στην Κωνσταντινούπολη.
Συνδέθηκε άμεσα με την Γαλλική Επανάσταση.
Αρχικά ήταν υποστηρικτής της,
αλλά όταν διαμαρτυρήθηκε
για τις ακρότητες που έγιναν κατά την διάρκεια της,
φυλακίστηκε και στην συνέχεια καρατομήθηκε,στα 32 του χρόνια.
Ήταν άτυχος,γιατί 3 μέρες μετά έληξε η κυριαρχία του τρόμου.
Ως περίοδος της κυριαρχίας του τρόμου***ορίζεται το χρονικό διάστημα
από το ξέσπασμα της Γαλλικής Επανάστασης, μέχρι το σημείο
που βρέθηκαν υπόλογοι οι δράστες των θηριωδιών στο Επαναστατικό δικαστήριο.

Ο  André ήταν ποιητής...
Πείτε μου υπάρχει ποτέ περίπτωση ένας πραγματικός
ποιητής να είναι υποστηρικτής θηριωδιών;
Αυτό το ασυμβίβαστο το πλήρωσε με την ζωή του.

Η όπερα θα παρουσιαστεί στο κοινό τον Ιούλιο στη λίμνη Constance στην Αυστρία.
Τα σκηνικά για άλλη μια φορά είναι απίστευτα,καθώς κάθε όπερα που παρουσιάζεται
σε αυτό το θερινό φεστιβάλ ξεπερνά σε φαντασία την προηγούμενη.
PURE TRIP.




"Ο Πρίγκιπας και το Πνεύμα εκμηδενίστηκαν
πιθανόν μέσα στην ουσιαστική υγεία.
Πως θα μπορούσαν να μην πεθάνουν απ' αυτήν;
                                              Μαζί λοιπόν πέθαναν."
                                                                             Αρθούρος Ρεμπώ







27 Ιουν 2011

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ






"Όλη η πολιτική είναι ένας αγώνας για δύναμη,
  το απώτατο είδος δύναμης είναι η βία"
                                                                  Wright Mills



To 1971 στο Πανεπιστήμιο του Stanford διεξήχθη ένα πείραμα,
που χρηματοδοτήθηκε από τις ένοπλες δυνάμεις(Ναυτικό των ΗΠΑ) και είχε σκοπό
την εξήγηση των συγκρούσεων στις φυλακές κράτησης των πεζοναυτών.
Το πείραμα θα διαρκούσε 2 εβδομάδες.
Αλλά το πείραμα παρεκτράπηκε εντελώς και τερματίστηκε εσπευσμένα
εντός 6 ημερών...
Χωρίσανε τους ανθρώπους που λάβανε μέρος σε 2 κατηγορίες :
" Δεσμοφύλακες" και "Φυλακισμένους" και δημιούργησαν μια εικονική φυλακή.
Ακόμα και αυτή η εικονική φυλακή, είχε την δύναμη να κάνει  τους συμμετέχοντες
να χάσουν τους εαυτούς τους, μέσα στο σενάριο της απόλυτης εξουσίας
και του ελέγχου.

Οι "δεσμοφύλακες" επέδειξαν φρικτή συμπεριφορά προς τους κρατούμενους.

Απόσπασμα από το ημερολόγιο ενός "δεσμοφύλακα" την πρώτη μέρα:
"..καθώς είμαι ειρηνιστής και μη επιθετικό άτομο,
  δεν μπορώ να διανοηθώ
  ότι θα γίνω ποτέ δεσμοφύλακας
  και θα κακομεταχειριστώ άλλα πλάσματα"

Απόσπασμα από το ημερολόγιο του ίδιου ατόμου 4 μέρες μετά:
"..κάνω καψόνι στον Λοχία,
 ο οποίος πεισματικά συνεχίζει να αντιδρά υπερβολικά σε όλες τις διαταγές.
 Τον έχω ξεχωρίσει για ειδική κακοποίηση,τόσο επειδή πάει γυρεύοντας,
 όσο και επειδή δεν τον πάω.
 Το πραγματικό πρόβλημα ξεκινάει την ώρα του δείπνου.
 Ο καινούργιος φυλακισμένος (416) αρνείται να φάει το λουκάνικο του.
 Τον ρίχνουμε στην τρύπα,(απομόνωση) και τον διατάζουμε να κρατά λουκάνικα
 στο κάθε χέρι.
 Υπάρχει κρίση εξουσίας.
 Αυτή η επαναστατική διαγωγή υπονομεύει τον απόλυτο έλεγχο που ασκούμε
 στους άλλους.
 Αποφασίζουμε να εκμεταλλευτούμε την αλληλεγγύη των κρατουμένων και να πούμε
 στον καινούργιο,ότι αν δεν φάει  το λουκάνικο του,θα απαγορευτεί το επισκεπτήριο
 σε όλους.
 Περνώ απέξω και χτυπώ το ρόπαλο μου στην πόρτα της τρύπας,
 νοιώθω πολύ θυμωμένος με αυτόν τον φυλακισμένο,επειδή προκαλεί ενόχληση
 και δημιουργεί φασαρίες στους άλλους.
 Αποφάσισα να τον ταΐσω με το ζόρι αλλά και πάλι δεν τρώει.
 Άφησα το φαγητό να τρέχει πάνω στον πρόσωπο του.
 Δεν πίστευα ότι τα έκανα εγώ όλα αυτά.
 Μίσησα τον εαυτό μου που τον εξανάγκασα να φάει,

 αλλά μίσησα και εκείνον επειδή δεν έτρωγε."


Δηλώσεις του "φυλακισμένου" 416 :
"Άρχισα να αισθάνομαι ότι έχανα την ταυτότητα μου,
 ότι το πρόσωπο...που προσφέρθηκε να μπει στην φυλακή
 (γιατί για μένα ήταν,και εξακολουθεί να είναι φυλακή,
 δεν το θεωρώ ούτε πείραμα ούτε προσομοίωση...)
 ήταν για μένα κάτι μακρινό,κάτι που άνηκε στο παρελθόν.
 Έτσι που τελικά δεν ήμουν αυτό το πρόσωπο,ήμουν το νούμερο 416.
 Ήμουν πραγματικά ο αριθμός μου,το 416 ήταν αυτό που στην πραγματικότητα
 έπρεπε να αποφασίσει τι θα έκανα.
 Έμαθα ότι ο κόσμος μπορεί εύκολα να ξεχάσει,πως και οι άλλοι είναι άνθρωποι"


Το 416 ήταν αυτό που....και όχι ο 416...είναι απίστευτο πως μια προσωπικότητα
κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες και μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα,
παίρνει την θέση ενός απρόσωπου πράγματος! ΤΟ 416...
Ο νέος"φυλακισμένος" ο 416,είχε πάρει την θέση ενός άλλου κρατούμενου.
Κάποιου που συμμετείχε στο πείραμα από την αρχή και μέσα σε 4 μέρες είχε κλονιστεί
τόσο η ψυχική του υγεία,που οι υπεύθυνοι του προγράμματος θελήσανε να
τον απομακρύνουν εσπευσμένα.
Ο"κρατούμενος" όμως ζητούσε να γυρίσει πίσω στο πείραμα, για να αποδείξει
ότι είναι ένας καλός φυλακισμένος!!!








 
 
 
 
 
 
 
 
Είναι αξιοσημείωτο ότι κανείς δεν είπε : "ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΩ ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ"
Στην αρχή του πειράματος οι "φυλακισμένοι" είχαν αντιδράσει με μια απόπειρα
εξέγερσης.Όταν ηττήθηκαν βρήκαν διέξοδο στην πειθήνια υποταγή προς όλους
τους κανόνες,που επέβαλλαν οι "δεσμοφύλακες" όσο παράλογοι και ταπεινωτικοί
και αν ήταν.
Δεν επέδειξαν όλοι οι "δεσμοφύλακες" την ίδια σαδιστική συμπεριφορά,
αλλά ούτε αντιστάθηκαν στην σκληρότητα της ομάδας,και παρέμειναν
σε επαφή με τον τρόμο,που ασυνείδητα αποτελούσαν μέρος του.
Αν κάποιοι από αυτούς ήταν υπεύθυνοι,το αποτέλεσμα θα ήταν
διαφορετικό...

Όπως αναφέρει ο Zimbardo,ο καθηγητής που οργάνωσε το πείραμα:
" Δεν ήρθαν ποτέ σε μένα να μου πουν ότι αυτά τα άτομα, πραγματοποιούν
  απαίσιες πράξεις που απεχθάνομαι....ή σε έναν κακό φρουρό να τον αποτρέψουν,
  είναι μόνο ένα πείραμα,μαλάκωσε.."

Οι κακοί φρουροί ήταν οι βάναυσοι και οι υπόλογοι για την δημιουργία
του κλίματος τρόμου στην φυλακή.
Ωστόσο οι καλοί φρουροί ήταν αυτοί που πραγματικά διέβρωσαν τον χώρο,
γιατί στην πραγματικότητα χρειάζονταν τους κακούς έτσι ώστε αυτοί να
φαίνονται καλοί.
Συνήθισαν στις ωμότητες των άλλων,γιατί δημιούργησαν για τους εαυτούς τους
την εικόνα των καλών ,σε σημείο που ήθελαν να γίνουν αρεστοί ως τέτοιοι,
χωρίς να αντιδρούν καθόλου,στις πρακτικές των κακών.

Με αυτό τον τρόπο συνέβαλαν στην δημιουργία μιας κοινωνικής πραγματικότητας,
που έκανε και τους επαναστατημένους"φυλακισμένους",να θέλουν να γίνουν καλοί,
και να συμμορφωθούν προς το σύστημα,χωρίς την δημιουργία προβλημάτων.
Οι έγκλειστοι δέχτηκαν την κατάσταση,σαν να άξιζαν μια τέτοια συμπεριφορά.
Τάχτηκαν δε,μαζί με τους φρουρούς έναντι του απομονωμένου συγκρατούμενου,
που αντιμετώπιζε την κατάσταση με την άρνηση φαγητού.
Αντί να υποστηρίξουν αυτήν την τελική και κύρια πράξη εξέγερσης,
οι κρατούμενοι τον αντιμετώπισαν ως έναν ταραχοποιό που του άξιζε
να τιμωρηθεί για την ανυπακοή του.

Αυτό που έδειξε το πείραμα του Stanford ήταν το πόσο αποτελεσματική
είναι η ψυχολογική πίεση.
Μπορείς να αντισταθείς στην φυσική βία,αλλά η διακριτική ψυχολογική
πίεση είναι πολύ περισσότερο δραστική.

Όταν ασκείται έντονη ψυχολογική πίεση στους λαούς τα αποτελέσματα είναι
ανάλογα.
Η άνοδος του Hitler στην εξουσία έγινε με την προσφορά σε ένα έθνος,
της υπόσχεσης της ασφάλειας έναντι της παράδοσης της προσωπικής ελευθερίας
των πολιτών.
Τα τελευταία χρόνια οι εθνικοί ηγέτες,με πρόσχημα την οικονομική κρίση,
προτείνουν την ίδια ανταλλαγή.
Υπόσχονται την εγγύηση της ασφάλειας για τους πολίτες,με την θυσία
κάποιων εκ των βασικών δικαιωμάτων τους και ελευθεριών τους.
Όσες περισσότερες ελευθερίες παραδίδουμε στο όνομα αυτής της πλασματικής
ασφάλειας,τόσο περισσότερη δύναμη παραχωρούμε στα χέρια των "δεσμοφυλάκων"
μας.

Οι ηγέτες -δεσμοφύλακες,όπως ακριβώς και στο πείραμα του Stanford,
επιβάλλουν τιμωριτικές ενέργειες στους πολίτες (μείωση μισθών,
περικοπές σε βασικές ανάγκες,κλίμα μόνιμης ανασφάλειας κτλ)
για μια κατάσταση που οι ίδιοι δημιούργησαν,και φέρουν την αποκλειστική ευθύνη.
Οι τιμωριτικές αυτές ενέργειες,που επιβάλουν οι ηγέτες- δεσμοφύλακες,
έχουν σκοπό να διαμορφώσουν την συμπεριφορά των αποδεκτών
(πολιτών-"φυλακισμένων") απέναντι στην τιμωρία,και έχουν επίσης σκοπό να
δημιουργήσουν κλίμα φόβου,μια μέθοδο με την οποία η εξουσία της βίας,
διατηρεί την ισχύ της.

Η επίρριψη ευθυνών εκ μέρους της πολιτικής ηγεσίας σε κάτι έξω από αυτούς,
(φταίει αυτή η μυστήρια οντότητα που ονομάζεται οικονομική κρίση..)
καθώς και η αποποίηση των δικών  τους ευθυνών,διευκολύνουν την κακοποίηση
του θύματος.
Στην περίπτωση μας,την δική μας,των θυμάτων-πολιτών.
Η παρουσίαση του κακού ως αναγκαίου(πρέπει να προβούμε σε περικοπές),
η ανάπτυξη δικαιολογιών (μας επιβάλλονται όροι από τους δανειστές μας),
και τα νέα κοινωνικά μοντέλα που γίνονται αποδεκτά,έχουν πολλές ομοιότητες
με την εικονική  φυλακή του πειράματος του Stanford.

Και όπως λέει και ο Zimbardo,ο καθηγητής που οργάνωσε το πείραμα :
"Μέρα με την μέρα,καθώς η κατάσταση παρήκμαζε,όλοι μας προσαρμοζόμασταν
 σε αυτή.
 Λες και κάθε μέρα βίας και εκμετάλλευσης,ήταν το σκαλοπάτι για την επόμενη"

Η φυλακή βασίζεται στο μοντέλο της στέρησης.
Της ελευθερίας,των δικαιωμάτων, της ατομικής ταυτότητας,των αγαθών,
των υπηρεσιών, της αυτονομίας και της ασφάλειας.
Την ίδιο μοντέλο στέρησης συναντάμε πλέον στην καθημερινότητα μας.
Και στην δικιά μας την πλάτη τώρα διεξάγεται ένα πείραμα.
Είμαστε οικονομικοί "κρατούμενοι".Βιώνουμε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς
που μας απομονώνει από τον εαυτό μας και τον υπόλοιπο κόσμο.
Ζούμε έναν οικονομικό πόλεμο.

Ο Clauzewitz δίνει τον εξής ορισμό για τον πόλεμο:

 "Πράξη βίας ώστε εξαναγκαστεί ο αντίπαλος να κάνει αυτό που θέλουμε"

Αυτό ζούμε αυτή την εποχή.Έναν πόλεμο στον οποίο εξαναγκαζόμαστε να κάνουμε
αυτό που θέλουν. Είμαστε θύματα της βίας,της οικονομικής βίας.

Ο Galtung  προσδιορίζει ως:
Δομική βία :
Η συγκεκαλυμμένη βία,η οποία υπάρχει σε ένα κοινωνικό σύστημα με οποιαδήποτε μορφή,παραδείγματος χάρη,ως κοινωνική αδικία.
Η εκδήλωση της δεν συνδέεται με την ανάγκη ύπαρξης κάποιου δράστη
ο οποίος την ασκεί αμέσως.ή κάποιου θύματος το οποίο έχει συνείδηση ότι του ασκείται.
Η έννοια της βίας είναι συναφής με την έννοια της χειραγώγησης.

Δομική βία υπάρχει :
όταν επηρεάζονται οι άνθρωποι τόσο πολύ,ώστε τα σωματικά τους και πνευματικά
τους επιτεύγματα να είναι μικρότερα από τις πραγματικές τους δυνατότητες.

Δομική βία είναι :
η αιτία της διαφοράς,ανάμεσα σ΄αυτό που έχει επιτευχθεί σε μια κοινωνία και σ' αυτό
το οποίο μπορεί να επιτευχθεί.

Σας θυμίζουν κάτι τα παραπάνω ;
Όλοι είμαστε εν δυνάμει "δεσμοφύλακες" και φυλακισμένοι"
Και άσχετα το ποια ειδικότητα μας κλήρωσαν, ή κληρώσαμε οι ίδιοι για τον ευατό μας
αυτό που πρέπει τώρα να επιλέξουμε είναι τι είδους "δεσμοφύλακες"
ή "φυλακισμένοι" θα γίνουμε.

Θα κλείσω με τα λόγια ενός βασανιστή στην διάρκεια της δικτατορίας.
Ήταν ένας από αυτούς που δεν συμμετείχαν στα βασανιστήρια...
ένας σαν τους "καλούς δεσμοφύλακες" του πειράματος του Stanford...

"Θα έπρεπε να πληρώσουμε ακριβά,
 γιατί αν και ήμασταν μάρτυρες όσων συνέβαιναν,
 η μόνη μας αντίδραση ήταν,να μην πάρουμε μέρος σε αυτά που γινόταν....
 Για εμάς η κατηγορία θα μπορούσε να συνοψίζεται στην ερώτηση :
 Πως μπορούσατε κύριοι, να βλέπετε να συμβαίνουν όλα αυτά
 μπροστά στα μάτια σας και να μην κάνετε τίποτα ;"



"Ο κόσμος είναι επικίνδυνος όχι εξαιτίας αυτών που κάνουν το κακό,
  αλλά εξαιτίας αυτών που τους κοιτάζουν χωρίς να κάνουν τίποτα."
                                                                     Albert Einstein







*πηγή: Διπλωματική μεταπτυχιακή εργασία στο τομέα της Εγκληματολογίας,
             της Μαρίας Τζιράρκα-2007
             "To πείραμα του Stanford (1971) και η ερμηνεία της βίας
               Η απήχηση του στην εγκληματολογική θεωρία"
Video:
falakrosepanastaths's Channel-youtube

25 Ιουν 2011

Ως εδώ όλα καλά ;






































Σημασία όμως δεν έχει η πτώση
αλλά η πρόσκρουση...







video:
ΤΟ ΜΙΣΟΣ
                                                                     Ματιέ Κασοβίτς

20 Ιουν 2011

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΩΝ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ





Αργά χθες το βράδυ,παρέα με έναν καλό φίλο και ένα ζευγάρι,καθόμασταν
σε ένα παγκάκι της πλατείας Συντάγματος,ωραίοι και χαλαροί  και ανταλλάσσαμε
απόψεις.Ανεπίτρεπτα χαλαροί καθώς φάνηκε.
Γιατί ο καλός μου φίλος έπεσε θύμα κλοπής.Και θα το είχαμε καταλάβει πολύ αργά,
αν δεν είχε εμφανιστεί μπροστά μας ένας μετανάστης,ο οποίος ανήσυχος απευθύνθηκε
προς τον φίλο μου ρωτώντας τον : "Εσύ,σου λείπει κάτι;"
Τα πρώτα δευτερόλεπτα τον κοιτάξαμε απορημένοι και ναι,μας έλειπε κάτι....
το κινητό του φίλου,που ήταν τοποθετημένο στην εξωτερική θήκη της τσάντας του,
είχε εξαφανιστεί.
Ο μετανάστης ακούγοντας το,έφυγε σφαίρα κατευθυνόμενος προς το κέντρο της πλατείας.
Ξεπερνώντας το πρώτο σάστισμα τον ακολουθήσαμε.
Η παρέα που καθόταν πίσω μας επίσης δεν αντιλήφθηκε τίποτα.
Μόνο μια κοπέλα ανέφερε,ότι δυο νεαροί κάθισαν για λίγο στο πεζούλι δίπλα μας.
Ο μετανάστης που είχε δει όλο το σκηνικό,κινήθηκε αστραπιαία και ακινητοποίησε
τους δυο αυτούς νεαρούς.Ηταν και αυτοί μετανάστες και όπως αποδείχτηκε
και κλέφτες.Το κινητό δεν βρέθηκε πάνω τους αλλά πεταμένο λίγα μέτρα μακριά τους.
Τέλος καλό όλα καλά.
Και οι τέσσερις μας,νοιώσαμε μεγάλες ρόμπες! Είμαστε άνθρωποι ψαγμένοι
και περπατημένοι,και όμως μας κλέψανε μπροστά στα μάτια μας και δεν
πήρανε χαμπάρι τίποτα.
Εγώ προσωπικά ένοιωσα και λίγο γαϊδούρι,γιατί δυο φορές πριν από το
περιστατικό,ο φίλος-θύμα μου είχε εμπιστευτεί προς φύλαξη την τσάντα του,
αλλά από την στιγμή που του την παρέδωσα,θεώρησα εκείνον αποκλειστικά
υπεύθυνο και δεν είχα πια το νου μου.
Κάποιος άλλος όμως τον είχε το νου του! Ο φύλακας μετανάστης.
Στην κυριολεξία φύλακας.Και δεν ήταν ο μόνος καθώς φάνηκε.
Εμφανίστηκαν και άλλοι φύλακες μετανάστες.
Μείναμε έκπληκτοι όταν μάθαμε ότι μετανάστες διαφορετικών εθνικοτήτων,
έχουν συγκροτήσει μια ομάδα περιφρούρησης των ατόμων που βρίσκονται
στην πλατεία!
Με λίγα λόγια,όσο απίστευτο και αν φαίνεται,κάποιοι μετανάστες έχουν
φτιάξει μια ομάδα περιφρούρησης μας, με σκοπό να μας προστατεύουνε,
από άλλου είδους μετανάστες που μας κλέβουνε!!!
Με τα σπασμένα Ελληνικά τους,μας δώσανε να καταλάβουμε οτι το κάνουνε
για να βελτιώσουν την εικόνα των μεταναστών.
Γιατί νοιώθουν την ανάγκη να κάνουν και εκείνοι κάτι για να αλλάξουν τα πράγματα
προς το καλύτερο.

Μια ομάδα μεταναστών λοιπόν,συμμετέχει ενεργά και αθόρυβα στις συγκεντρώσεις
των αγανακτισμένων!
Μακριά από καλέσματα στο internet,συνελεύσεις και ψηφίσματα,
αυτοί οι αγανακτισμένοι μετανάστες βρήκαν τον δικό τους τρόπο να προσφέρουν
την βοήθεια τους και αυτός ο τρόπος είναι η δική μας περιφρούρηση.
Περιφέρονται ανάμεσα μας και μας προσέχουν, χωρίς να περιμένουν τίποτα,πέρα
ίσως από ένα ευχαριστώ.
Και αυτό που τους αξίζει πέρα από το ευχαριστώ,είναι ένα μεγάλο μπράβο.




19 Ιουν 2011

ΚΑΤΑΔΟΤΕΣ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ





Η απουσία απόδειξης δεν είναι απόδειξη της απουσίας.
William Cowper, 1731-1800


Τις περισσότερες φορές που κατεβαίνω στο Σύνταγμα,ενώ θέλω να αποθανατίσω
τα πάντα γύρω μου,κάτι με συγκρατεί και διστάζω να βγάλω την κάμερα και
να τραβήξω.Είναι αυτή η περίεργη αίσθηση ότι στην μανία μας να καταγράψουμε
τα γεγονότα,γινόμαστε καταδότες των άλλων και του εαυτού μας.
Η υποψία ότι ίσως βλάψουμε κάποιον από τους συνανθρώπους μας.
Ας πούμε στα γεγονότα της 15 Ιουνίου...
Κάποιοι ανάμεσα μας δεν είχαν και την καλύτερη συμπεριφορά και οι πράξεις τους
δεν με βρίσκουν σύμφωνη.
Ε,δεν μου κάνει καρδιά να δημοσιεύσω τα τεκταινόμενα μόνο και μόνο
επειδή έτυχε να είμαι παρόν και να εκθέσω τις πράξεις τους και τα πρόσωπα τους.
Ας το κάνει κάποιος άλλος αν επιθυμεί .Όχι εγώ.
Και οι σκέψεις αυτές δεν αφορούν μόνο το Σύνταγμα και ο,τι συμβαίνει εκεί.
Δημοκρατία έχουμε...έτσι δεν είναι;;;;
Είμαστε όλοι ελεύθεροι να βρισκόμαστε όπου επιθυμούμε!
Επεκτείνονται και σε άλλους τομείς της καθημερινότητας μας.
Με προβληματίζει αυτή η μανία της αυτοέκθεσης.
Το να δηλώνουμε που ήμασταν,τι κάναμε,με ποιους ήμασταν
σχεδόν κάθε μέρα,σχεδόν κάθε στιγμή,μέσω του facebook ή των άλλων
σελίδων κοινωνικής δικτύωσης.
Ίσως αυτή να είναι και μια αυστηρά προσωπική θέση.
Είμαι ερωμένη του μυστηρίου,μου αρέσουν οι γρίφοι,βρίσκω γοητευτικό η εικόνα
των πραγμάτων να είναι φλου...
Πιστεύω ότι οι καλύτερες φωτογραφίες και βίντεο είναι μες στο κεφάλι μας.
Στις αναμνήσεις μας.'Οταν προβάλουμε ξανά την προσωπική μας ταινία.
Και μες στο σύννεφο των σκέψεων,έσκασε μύτη το Video μιας φίλης να δώσει
την δική του απάντηση.
Δείτε το και θα καταλάβετε.Δείτε το και για έναν ακόμα λόγο.
Γιατί κάποιοι ανάμεσα μας διακρίνουν ΠΟΣΟ ΟΜΟΡΦΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ.








18 Ιουν 2011

ΤΙ ΑΝΗΣΥΧΕΙ ΤΟΥΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ;





Τον Φεβρουάριο διέρρευσε στον Αμερικάνικο τύπο ότι η  F.E.M.A. (Federal Emergency Management Agency) η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Διαχείρισης Καταστάσεων
Έκτακτης Ανάγκης της Αμερικής,έδωσε μια παραγγελία 1 δισεκατομμυρίων δολαρίων
για την αγορά αφυδατωμένων τροφίμων.
Η F.E.M.A είναι η υπηρεσία που συντονίζει την αντίδραση απέναντι σε κάθε επικείμενη
καταστροφή.Κάθε χρόνο η εν λόγω υπηρεσία προβαίνει σε αγορά τροφών και
υλικών που θα είναι χρήσιμα σε μια τέτοια περίπτωση.Αυτό που τράβηξε την
προσοχή των μέσων είναι η ασυνήθιστα μεγάλη παραγγελία που δόθηκε αυτή
την φορά.Χαρακτηριστικά η F.E.M.A διατηρεί έναν απόθεμα περίπου 6 εκατομμυρίων
γευμάτων.
Γιατί αυτή η ξαφνική ανάγκη να αυξηθεί ο αριθμός των παραγγελιών κατά 420
εκατομμύρια γεύματα παραπάνω; Ένας ικανός αριθμός προμηθειών για να τραφούν
14 εκατομμύρια άνθρωποι για 10 ημέρες.

Στις αρχές Ιουλίου μια νέα ασυνήθιστη κίνηση ήρθε αυτή την φορά από την πλευρά
της NASA. Στην επίσημη ιστοσελίδα της NASA,αναρτήθηκε ένα video στο οποίο
εμφανίζεται ο Γενικός Διευθυντής της NASA,Charles Bolden.
Ξεκινώντας την ομιλία του αναφέρει ότι πρόσφατα ως μέλος της NASA συμμετείχε
σε ένα πρόγραμμα  της F.E.M.A με την ονομασία Eagle Horizon που ήταν μέρος
των ασκήσεων ετοιμότητας που εφαρμόζει η κυβέρνηση κάθε χρόνο.
Σε αυτές τις ασκήσεις,όπως χαρακτηριστικά αναφέρει,ενημερώθηκε για κάποια
πράγματα που αφορούν την οικογενειακή προετοιμασία και αυτός είναι ο λόγος
που εμφανίζεται σε αυτό το video,για να ενημερώσει το προσωπικό της NASA,
ώστε να προβεί στις απαραίτητες προετοιμάσιες,και να τους παροτρύνει να είναι
έτοιμοι για το απρόβλεπτο.
Η NASA ποτέ στα χρονικά δεν είχε προβεί σε τέτοιες μεθόδους ενημέρωσης
του προσωπικού της.Προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση στα Αμερικάνικα μέσα μαζικής
ενημέρωσης το ότι η NASA εκτός από την αποστολή e-mail προς τους εργαζόμενους
της,θεώρησε απαραίτητο να αναρτήσει και το video στην επίσημη ιστοσελίδα της,
ώστε να γίνει ευρέως γνωστό.
Αυτά τα δυο γεγονότα γεννούν ερωτήματα : Τι περιμένουν οι Αμερικάνοι;
Τι είναι αυτό που τους ανησυχεί; Προς τι όλες αυτές οι εσπευσμένες προετοιμασίες;
Γνωρίζουν κάτι που εμείς αγνοούμε; 'Η θέλουν να μας έχουν κάτω από την σκιά
της ανησυχίας και του φόβου διαρκώς;
Μήπως πρέπει να κάνουμε και μεις το κουμάντο μας;
Για καλό και για κακό...'Εσω έτοιμοι!
Δείτε το Video της NASA.Είναι υποτιτλισμένο στα Ελληνικά.Σε περίπτωση που δεν
βγαίνουν οι υπότιτλοι εδώ,παρακολουθήστε το στο youtube.









Βιβλία Επιβίωσης :
1)"ΕΠΙΒΙΩΣΗ" (Προετοιμασία,Εξοπλισμός,Διατήρηση της Ζωής,Επιβίωση
   σε Ορεινές Περιοχές,στην Έρημο,στη Θάλασσα,σε Φυσικές Καταστροφές,
   Πρώτες Βοήθειες Επιβίωσης,κτλ)
ΕΚΔΟΣΕΙΣ :ΘΟΥΛΗ
2)¨"SAS" Εγχειρίδιο Επιβίωσης. Το καλύτερο βιβλίο στο είδος του.
ΕΚΔΟΤΗΣ : ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ


ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ




Υπάρχουν ακόμα ελεύθεροι άνθρωποι στον πλανήτη,
αλλά δυστυχώς τους ξετρυπώνουν και αυτούς...
Οι συγκεκριμένοι ζούνε στην Βραζιλία,κοντά στα σύνορα με το Περού.
Το Video που ακολουθεί είναι από το BBC και είναι η πιο κοντινή
επαφή που υπήρξε ποτέ με αυτή την φυλή.
Κινηματογραφήθηκε από απόσταση ενός χιλιομέτρου από
αεροπλάνο χρησιμοποιώντας έναν σταθεροποιημένο φακό zoom.
Σκοπός της κινηματογράφησης ήταν η κοινοποίηση της ύπαρξης τους,
με σκοπό την προστασία τους από την παράνομη υλοτομία και
την μεταλλευτική βιομηχανία που τους απειλεί άμεσα
O Jose Carlos Meirelles δουλεύει για τον κυβερνητικό οργανισμό
FUNAI,που σκοπό έχει να προστατεύσει τους ιθαγενείς της Βραζιλίας.
Για πόσο καιρό ακόμα θα τα καταφέρει να τους προστατέψει,
κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος,μιας και η αποψίλωση του δάσους
του Αμαζονίου προχωρεί με φρενήρης ρυθμούς.
Παρόλα αυτά βλέποντας αυτό το Video κυριεύτηκα από την βαθιά επιθυμία
να ήμουν ανάμεσα τους.
Ένας από τους ελάχιστους εναπομείναντες ελεύθερους ανθρώπους.




ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΣΑΣ-"ΑΝΩΝΥΜΟΙ" ΧΑΚΕΡΣ





Οι ομάδα των "Anonymous" απειλεί με επίθεση στα διαδικτυακά του αρχεία
πλέον και το ΝΑΤΟ.
Η έκθεση του ΝΑΤΟ τους χαρακτηρίζει ως την πιο εξελιγμένη και υψηλού
προφίλ ομάδα ακτιβιστών χάκερ.Μια σύγχρονη Λερναία Ύδρα,που
είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί, καθώς ξεφυτρώνουν νέα "κεφάλια" διαρκώς.
Στην νέα ανακοίνωση της οι ομάδα των "Anonymous" δηλώνει:

ΑΥΤΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΣΑΣ,
ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΣ-Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ.


«Δεν επιθυμούμε να απειλήσουμε τον τρόπο ζωής κανενός.
 Δεν επιθυμούμε να υπαγορεύσουμε τίποτα σε οποιονδήποτε.
 Δεν επιθυμούμε να τρομοκρατήσουμε οποιοδήποτε έθνος.
 Επιθυμούμε μόνο να αφαιρέσουμε τη δύναμη από τα κεκτημένα
 δικαιώματα και να την επιστρέψουμε στους ανθρώπους -
 τα οποία σε μια δημοκρατία, δεν έπρεπε να έχουν αφαιρεθεί 
 ούτως ή άλλως.
 Η κυβέρνηση φτιάχνει τον νόμο.Αυτό δεν της δίνει και το δικαίωμα να τον παραβεί. 
 Εάν η κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα ύπουλο ή παράνομο,τότε δεν θα υπήρχε
 τίποτα «ενοχλητικό» [SIC] για τις αποκαλύψεις Wikileaks, ούτε θα είχε υπάρξει    
 οποιοδήποτε σκάνδαλο που προέρχεται από HBGary.
 Τα σκάνδαλα που προκύψανε δεν ήταν ένα αποτέλεσμα τωννώνυμων"
 ή των αποκαλύψεων του Wikileaks, ήταν το αποτέλεσμα του ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ
 εκείνων των αποκαλύψεων. Και η ευθύνη για το περιεχόμενο αυτό
 μπορεί να αποδοθεί απλώς στους σχεδιαστές της πολιτικής,
 που όπως οποιαδήποτε αλλοιωμένη οντότητα,αφελώς θεώρησαν ότι ήταν
 υπεράνω του νόμου και ότι δεν θα πιάνονταν.
 Πολλές κυβερνήσεις και εταιρίες έχουν αφιερωθεί στο «πώς μπορούμε
 να αποφύγουμε μια παρόμοια διαρροή στο μέλλον».
 Οι ενέργειες τους κυμαίνονται από την καλύτερη ασφάλεια,
 ως τα χαμηλότερα επίπεδα εκκαθάρισης,από τις πιο σκληρές ποινικές
 ρήτρες για τα whistleblowers,ως τη λογοκρισία του Τύπου.
 Το μήνυμά μας είναι απλό:
 Μην λέτε ψέμματα στους ανθρώπους
 και δεν θα χρειάζεται να ανησυχείτε
 αν εκτεθούν τα ψέμματα σας.
 Μην κάνετε διεφθαρμένες συναλλαγές
 και δεν θα χρειάζεται να ανησυχήσετε
 για το αν η δωροδοκία σας αποκαλυφθεί.
 Μην παραβαίνετε τους κανόνες
 και δεν θα είναι απαραίτητο να ανησυχήσετε
 αν θα  αυτό θα σας προκαλέσει μπελάδες."


  

15 Ιουν 2011

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ






"Γράψε κάτι,οτιδήποτε,ακόμα και αν είναι σημείωμα αυτοκτονίας."
                                                                                                        Gore Vidal


Εντάξει λοιπόν.Θα γράψω.Θα γράψω ένα παραμύθι .
Ισως κάποτε να το λέω και στα εγγόνια μου που ξέρεις.
Τώρα που το σκέφτομαι αναρωτιέμαι...πως θα μοιάζουν άραγε τα εγγόνια μου,
τα εγγόνια μας;
Μέχρι πριν λίγα χρόνια όταν σκεφτόμουν τα παιδιά του μέλλοντος η φαντασία
μου οργίαζε.Παιδιά indigo,κρυστάλλινα,διάφανα,αγγελοαρπαγμένα,
που άμα η κοινωνία δεν τα περιόριζε ελέγχοντας τα,θα ωθούσαν την ανθρωπότητα
σε ένα νέο εξελικτικό επίπεδο.
Ζώντας το σωτήριο έτος 2011 δυστυχώς η φαντασία μου περιορίζεται δραματικά.

Η πρώτη εικόνα που μου 'ρχεται στο μυαλό σε σχέση με το παραπάνω
ερώτημα είναι λίγο (θα το θέσω κομψά) ζοφερή...
Είναι η εικόνα του 'Ολιβερ Τουίστ.
Βλέπω εκατομμύρια κλώνους του Όλιβερ μπροστά μου.Σαν να βλέπω θρίλερ.
Τον θυμάστε τον Όλιβερ Τουίστ ;
Αυτόν τον μικρούλι ήρωα του Κάρολου Ντίκενς,το λιπόσαρκο παιδάκι,
με τα κουλουριασμένα ρούχα,που όσο σκληρά και να δούλευε
ποτέ μα ποτέ η ανταμοιβή του,που ήταν ένα πιάτο φαγητό,δεν χόρταινε την πείνα του;
Που από παντού τον διώχνανε και ήταν θαύμα το πως κατάφερε να επιζήσει
μέσα στον παράλογο κόσμο των μεγάλων ;

Εντάξει μπορεί να είμαι υπερβολική,μπορεί όμως και όχι.
Γιατί παράλληλα με την εικόνα του Όλιβερ που στην τελική ήταν ένας μυθιστορηματικός
χαρακτήρας,μου 'ρχεται στο μυαλό και η εικόνα του Λονδίνου του 19ου αιώνα
που μας παρουσιάζει ο Ντίκενς,που δεν ήταν καθόλου μυθιστορηματική
και αντιθέτως ήταν πολύ πραγματική.
Η εποχή της Βιομηχανικής επανάστασης,ήταν για τους ιδιοκτήτες
των μέσων παραγωγής,ένας οικονομικός παράδεισος.
Για τους εργαζόμενους όμως,ήταν η κόλαση της υπερεκμετάλλευσης και της εξαθλίωσης.
Οι οικογένειες της εργατικής τάξης μοχθούσαν σκληρά,πάρα πολύ σκληρά
για να βγάλουν το ψωμί τους και μόνο,στην κυριολεξία.
Και μαζί μοχθούσαν και τα παιδιά τους.Τα οποία δούλευαν σε απάνθρωπες συνθήκες,
ώρες ατελείωτες,παιδιά σκλάβοι,παιδιά υποχρεωμένα να δουλεύουν από μικρή ηλικία,
για να μην πεθάνουν από την πείνα τα ίδια και οι οικογένειες τους.
Στο Λονδίνο της βιομηχανικής εποχής αν κάποιος δεν είχε δουλειά
ήταν καταδικασμένος να πεθάνει.
Υπήρχαν πάνω από 50.000 άνθρωποι (τι πληθυσμό να είχε τότε το Λονδίνο;)
που δεν είχαν που να κοιμηθούν και ζούσαν αποκλειστικά από την ζητιανιά.

Ξέρω ότι όλα αυτά που γράφω σήμερα δεν είναι ευχάριστα,
αλλά η πραγματικότητα  συνήθως δεν είναι και πολύ ευχάριστη.
Δεν είμαι μάντης κακών.Το αντίθετο.Κατά βάση είμαι αισιόδοξος άνθρωπος.
Αλλά ανησυχώ μην τυχόν και όντως η Ιστορία επαναληφθεί γιατί την έχει αυτή την τάση.
Αυτή την εποχή και μεις βιώνουμε μια Επανάσταση.
Την Υψηλής Τεχνολογίας Επανάσταση.
Και αρχίζω να διακρίνω πολλά κοινά στο που οδηγείται το βιoτικό
και κοινωνικό επίπεδο της δικής μας Επανάστασης,με το κοινωνικό
και βιoτικό επίπεδο της Βιομηχανικής Επανάστασης.

Βέβαια υπάρχει μια διαφορά στον ορισμό της κατάστασης.
Τότε σου λέγανε : "Εσύ φταις,είσαι φτωχός σκάσε και δούλευε."
Τώρα σου λένε : "Δεν φταίμε εμείς,η κρίση φταίει."
Το είσαι φτωχός,σκάσε και δούλευε εξυπακούεται.
Εξάλλου δεν είναι politically correct να πούνε κάτι τέτοιο.
Είναι σαν  να πάει να παιχτεί το ίδιο σενάριο και το μόνο που έχει
αλλάξει είναι το ντεκόρ, τα ρούχα και τα gadgets.
Πάντα το σενάριο ξεκινάει αισιόδοξα.Η εξέλιξη είναι για το καλό της ανθρωπότητας.
Πως γίνεται όμως και πάντα κάτι στραβώνει;
Εγώ όταν ήμουν μικρή πίστευα ότι στην ηλικία που είμαι τώρα,θα ζούσα
σε ένα  τεχνολογικό παράδεισο.Ο άνθρωπος θα έκανε τσάρκες στο φεγγάρι,
ρομποτάκια και μηχανήματα θα είχαν αναλάβει όλες τις κοπιαστικές και άχαρες
εργασίες,οι οι άνθρωποι θα δούλευαν ελάχιστα και θα είχαν πολύ ελεύθερο χρόνο
στην διάθεση τους ώστε να αναπτύξουν το πνεύμα τους,να εστιάσουν
σε νέες εφευρέσεις και να συνεχίσουν να εξελίσσονται τεχνολογικά,
πάντα με γνώμονα το καλό της ανθρωπότητας.
Μάλλον δεν φταίνε τα σενάρια και αυτό που φταίει είναι η ανθρώπινη φύση.
Όπως τουλάχιστον έχει εξελιχθεί,γιατί όπως λέει το παραμύθι μου...

Τα πολύ παλιά χρόνια,τόσο παλιά που έχουν σβηστεί απ' ανθρώπου
μνήμη,σε αυτή την χώρα που λέγεται Ελλάδα υπήρχε ένα γένος
που ονομαζόταν το Χρυσό Γένος.
Αυτό το έχω μάθει από τον Λιακόπουλο αλλά και αυτός το έμαθε από τον Ησίοδο.
Αυτό το Χρυσό Γένος πρέπει να ήταν και το μοναδικό ανθρώπινο γένος
που πέρασε καλά πάνω σε αυτόν τον πλανήτη.
Είχαν μορφή όμοια με των Θεών και ζούσαν σαν Θεοί (τότε ήταν πολλοί,
μετά και στους Θεούς περικοπές κάναμε).
Καμία θλίψη δεν είχαν στην καρδιά τους και δεν κοπιάζανε για τίποτα.
Η γη τους τους πρόσφερε απλόχερα τα πάντα.
Όλα μέλι-γάλα μια κατάσταση flower power.Συν ότι δεν γερνάγανε ποτέ.
Μια ζωή rock & roll.
Ούτε ο θάνατος ήταν για αυτούς κάτι το τρομακτικό.
Όταν μετά από πολλά πολλά χρόνια έφτανε η στιγμή να πεθάνουμε
(πάντα νέοι στην όψη) ήταν για αυτούς κάτι απολύτως φυσιολογικό,
σαν να πηγαίνανε για ύπνο.Δεν τους έσκιαζε φοβέρα καμιά.
Για κάποιον μυστήριο λόγο όμως δεν αναπαράχθηκαν και σιγά σιγά εξαφανίστηκαν.
Επειδή ήτανε πολύ εντάξει τύποι και τύπισσες ,ο Δίας αποφάσισε να τους κάνει 
Δαίμονες αγαθούς,αγγελικές θεότητες που φύλαγαν τους θνητούς ανθρώπους.
Ντυμένοι την ομίχλη τριγυρνάγανε πάνω στην γη,πρόσεχαν τις δίκαιες πράξεις
και τα άδικα έργα και ήταν πλουτοδότες.Δεν ξέρω αν υπάρχουν ακόμα και τριγυρνάνε
ανάμεσα μας.
Αν πάντως υπάρχει κανένας σας εδώ γύρω και με ακούει σας παρακαλώ
ελάτε και από μένα μια βόλτα.
Και εδώ στην ουσία τελειώνει το παραμύθι,μιας και το Γένος που τους ακολούθησε
ήταν το Αργυρό.Και ήταν τζούφιο.Μετά το Χάλκινο,από το κακό στο χειρότερο,
και ύστερα ακολούθησε το Γένος το ηρωικό.
Αυτοί ήταν σίγουρα πολύ καλύτεροι από εμάς,αλλά και πάλι μπροστά στο
Χρυσό Γένος δεν πιάνανε μία.Και τέλος ήρθε το Σιδερένιο Γένος.
Όλοι εμείς έχουμε  την μεγάλη τύχη να καταγόμαστε
από αυτούς τους Σιδερένιους και σκουριασμένους ανθρώπους.
Και ξέρεις τι λέει ο Ησίοδος για αυτό το πέμπτο Γένος; Το Γένος μας;

"Αχ! Να μην έσωνα κι εγώ,ύστερα απ αυτούς,να βρίσκομαι με τους ανθρώπους*
του πέμπτου γένους,παρά ή να πέθαινα πρωτύτερα ή να ζούσα κατόπι.
Γιατί τώρα πια υπάρχει το πέμπτο γένος.Ποτέ δεν θα πάψουν την ημέρα
να τραβάνε κόπους και βάσανα και την νύχτα να μαραζώνουν για κάτι τι,
γιατί βαριές έγνοιες θα τους δίνουν οι θεοί.
Μα όπως και να ναι,με τα κακά αυτά θα αναμιχθούνε και καλά.
Ο Ζεύς θ αφανίσει και τούτο το γένος των ανθρώπων,
τότε που θα γεννιόνται με άσπρα μαλλιά στα μηλίγγια.
Ούτε ο πατέρας θα μοιάζει των παιδιών του ούτε και τα παιδιά(του πατέρα),
ούτε ο ξένος θα είναι φίλος σε κείνον που τον φιλοξενεί,
ούτε ο αδελφός στον αδελφό,καθώς πρωτύτερα...
και θα ζημιώνει ο αχρείος τον ευγενικό άνθρωπο λέγοντας του λόγια απατηλά
που θα παίρνει όρκο γι αυτά.Κι ο φθόνος ο πικρόγλωσσος,
ο χαιρέκακος,θα παρακολουθεί όλους τους άθλιους ανθρώπους με μάτια γεμάτα μίσος.
Και τότε πια από την πλατύδρομη γη η Αιδώς και η Νέμεσις,
αφού σκεπάσουν το ωραίο τους πρόσωπο με τα άσπρα πέπλα τους,
θα ανεβούν στον Όλυμπο,κοντά στους αθανάτους,παρατώντας τους ανθρώπους.
Και θα μείνουν στους θνητούς οι βαριές θλίψεις.Και το κακό δεν θα χει γιατρειά.''

Αυτά λέει ο Ησίοδος για την σκουριασμένη σε όλα της γενιά μας...
Θα κλείσω το παραμύθι τώρα,όπως κλείνουν  τα παραμύθια πάντα.
Και ζήσανε αυτοί καλά και μεις...θα δείξει...
Άντε πάμε Όλιβερ.Είναι ώρα για ύπνο..


                                                                  
                        
  *Ησίοδος,Έργα και Ημέραι,94-104.
                                                                             
   Η ζωγραφιά που κοσμεί το άρθρο είναι
   μια παιδική ζωγραφιά που βρήκα στο διαδίκτυο.