21 Απρ 2011

THE LIKE BUTTON.THE LIKE GENERATION.

                      


To Like,or not to Like,that is the question.

Ως ιερόσυλη θα παραφράσω τον γνωστό  σε όλους μας μονόλογο του΄Αμλετ,
για να σχολιάσω ένα από τα σημεία των καιρών,που τείνει να πάρει μορφή επιδημίας.

Σχεδόν σε όποια ιστοσελίδα και να μπεις,ό,τι και να παρακολουθήσεις ή να διαβάσεις,
παντού πλέον,εμφανίζεται ένα κουμπί με ένα χεράκι,με προτεταμένο τον αντίχειρα,
που σε καλεί να πάρεις θέση για αυτό που μόλις είδες,διάβασες ή άκουσες,
και να προβείς στην εξής μεγαλειώδη ακόλουθη δήλωση:LIKE.
Ελληνιστί:Μου αρέσει.

Έτσι απλά γρήγορα και αποτελεσματικά δηλώνεις την άποψη σου.
Ο ορισμός είναι κατηγορηματικός.
Η στάση σου οφείλει να είναι απόλυτη.
Δεν υπάρχουν περιθώρια για περαιτέρω αναλύσεις.
Τα πράγματα είναι υπεραπλουστευμένα.
Δεν υπάρχει χώρος για κριτική ανάλυση και σκέψη.Ποιος ο λόγος να εμβαθύνεις άλλωστε;
Ακόμα και αν ήθελες,δεν μπορείς να εκφράσεις την άποψή σου κλιμακωτά.
Σου αφαιρείτε η δυνατότητα να πεις π.χ.:ότι μου αρέσει γενικά ως ιδέα,αλλά δεν μου αρέσει
ο τρόπος που παρουσιάστηκε ή να κάνεις ένα οποιοδήποτε άλλο σχόλιο.
Τα μου αρέσει αυτό,αλλά..κομμένα.

Σε όλα τα ερωτηματολόγια,σε όλες τις ψηφοφορίες,υπάρχει πάντα αυτό το μαγικό παραθυράκι που αναγράφει: Άλλο.
Το οποίο μπορείς να μαρκάρεις,αν δεν συμφωνείς με τις επιλογές που σου έχουν θέσει.
Αυτή η μικρή έξοδος κινδύνου,που αφήνει πίσω της ένα σύννεφο ασάφειας.
Εδώ όμως δεν υπάρχει Άλλο.Δεν υπάρχει Αλλά.
'Η σου αρέσει ή δεν σου αρέσει.
Γιατί υπάρχει βεβαίως και το αντίθετο εικονίδιο.Αυτό με το χεράκι προς τα κάτω.
Που σημαίνει:DISLIKE.
Ελληνιστί:Δεν μου αρέσει.
Η κριτική σκέψη και οι όποιες διαβαθμίσεις της,απλοποιήθηκαν στις εξής δύο επιλογές:
LIKE-DISLIKE.
Άσπρο-Μαύρο.
Το γκρίζο απουσιάζει,καθώς και οι διαβαθμίσεις όλων των υπολοίπων χρωμάτων.



Αν θυμάμαι καλά,και αν αυτή η πληροφορία δεν προέρχεται,από το μεγάλο μορφωτικό
επίπεδο που έχω αποκτήσει, παρακολουθώντας τηλεόραση και κινηματογράφο,
αυτή η μορφή κίνησης που απεικονίζει το συγκεκριμένο εικονίδιο,το λεγόμενο:
LIKE BUTTON,
είναι η χαρακτηριστική κίνηση που έκανε ο όχλος στην Ρωμαϊκή εποχή,στην αρένα,
για να δηλώσει αν επιθυμεί ο μονομάχος που αγωνίζεται,να ζήσει ή να πεθάνει.
(Το αν πραγματικά αυτό ίσχυε,επιτρέψτε μου να το ερευνήσω στο μέλλον,αλλιώς συγχωρέστε με για την παραπληροφόρηση).
Αλλά είτε ισχύει είτε όχι,είμαι σίγουρη ότι όλοι σας έχετε αυτή την εικόνα χαραγμένη στη μνήμη σας.

Τι κάνανε λοιπόν οι Ρωμαίοι;Κάνανε LIKE.
'Οποιο από τα υποψήφια θύματα λοιπόν,είχε τα πιο πολλά LIKE από το κοινό,
κέρδιζε την ζωή του.Το LIKE με την μεγαλύτερη βαρύτητα,ήταν βέβαια το LIKE του Αυτοκράτορα!
Αν το θύμα δε,είχε την σωστή κοινωνική δικτύωση και συγκέντρωνε πολλά LIKE,
ο Αυτοκράτορας αν και αντίθετος,ήταν σχεδόν υποχρεωμένος να υποστηρίξει
την θέση των υπηκόων του,ώστε να συνεχίσει την διακυβέρνηση του αναίμακτα,αβίαστα και αβασάνιστα.
Υπάρχουν πληροφορίες από ιστορικές πηγές,που υποστηρίζουν ότι και ο Χριστός έτσι κατέληξε στον σταυρό.Δεν κατάφερε να συγκεντρώσει τα απαιτούμενα LIKE για να την γλυτώσει,ενώ αντίθετα ο Βαραββάς τα κατάφερε μια χαρά.
Αν και δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένα στοιχεία, κάποιες πηγές αναφέρουν ότι είχε γύρω στα 17.000 LIKE!!!
Μετά όμως του έκανε LIKE ο Θεός,και έτσι αναστήθηκε!

Δυστυχώς το εκπαιδευτικό σύστημα δεν μας έχει διδάξει σωστά την ιστορία.
Μας δίδαξαν ότι ο πολιτισμός γεννιέται από τότε που ο άνθρωπος εμπέδωσε την όρθια στάση και την χρήση των πρώτων εργαλείων,με πρωταγωνιστή τον αντίχειρα,
και στη συνέχεια άρθρωσε κάποιες προγραμματισμένες συλλαβές και λέξεις πριν ομιλήσει κανονικά.*
Ποτέ δεν μας αποκάλυψαν,το πραγματικό κίνητρο του ανθρώπου για να χρησιμοποιήσει τον αντίχειρα του,που δεν ήταν άλλος από το να κάνει LIKE.
Και ποιες ήταν αυτές οι πρώτες συλλαβές που ακούστηκαν από το στόμα εκείνου του πρωτόγονου ανθρώπου;
Μήπως ήταν LI-KE;
Αυτός ήταν ο τρόπος που διάλεξε,για να εκφράσει το δέος και το θαυμασμό του για την φύση και να αποδώσει τιμές στους θεούς!
Ακόμα και στις πρώτες τελετές προς τιμή των θεών,οι ύμνοι τους αποτελούνταν από επαναλαμβανόμενα LIKE,LIKE,LIKE.
Από τότε βέβαια,υπήρχαν και διάφορα αναρχικά στοιχεία μέσα στην φυλή,που διατάρασσαν την τάξη και τα χρηστά ήθη με τα DISLIKE τους.
Ή διάφορες φατρίες που συνωμοτούσαν κατά των συνανθρώπων τους κραυγάζοντας:
DISLIKE,DISLIKE.
Ή κάποιοι άλλοι μουτζούφληδες,σκληρόκαρδοι,κακισμένοι,και κακόχολοι
που καμιά άλλη λέξη δεν έβγαινε από το στόμα τους,παρά μόνο η τρομακτική λέξη DISLIKE. 
Όποιοι δε,είχαν πιο περίπλοκη αντίληψη και θέση πάνω στα πράγματα και την ζωή,
και δεν ήταν ούτε LIKE ούτε DISLIKE, σύντομα βρισκόντουσαν απομονωμένοι
και περιθωριοποιημένοι,εξορίζονταν από την φυλή,και μέναν μόνοι τους να περιφέρονται στα δάση και τις στέπες,χωρίς να έχουν κανέναν να τους κάνει LIKE.
Αυτή ήταν η πιο σκληρή τιμωρία της αρχαιότητας και ίσως σύντομα αναβιώσει ξανά.

Ο άνθρωπος από την φύση του αποζητά την αγάπη,την επιβεβαίωση και την αποδοχή.
Ας πάρουμε παράδειγμα τους νέους.
Έχει κανείς αναλογιστεί τι σημαίνει για έναν νέο άνθρωπο,να ανεβάζει ένα βιντεάκι
στο youTube π.χ. και κανείς να μην του κάνει LIKE;
Τι σημαίνει για αυτόν,να συσσωρεύονται απανωτά DISLIKE στον λογαριασμό του;
Έχει σκεφτεί κανείς;
Μιλάνε για την ψυχολογική βία και την βία μέσω του διαδικτύου που υφίστανται οι νέοι,αλλά κανείς δεν μιλάει για την βία του DISLIKE.

Και πρώτη κρούω τον κώδωνα του κινδύνου και ερωτώ:Που θα οδηγήσει αυτός ο
DISLIKE-ισμός;
Και θέτω και ένα δεύτερο σοβαρό ερώτημα:
Που θα οδηγήσει ο LIKE-ισμός;
Σε μια γενιά που η μοναδική της απόκριση αν επικροτεί,συμφωνεί η θαυμάζει κάτι ή κάποιον θα είναι η φράση LIKE;
Και το LIKE αυτό χεράκι,αρχίζει να εμφανίζεται πλέον και εκτός διαδικτύου και για του λόγου το αληθές ιδού η απόδειξη:




Το ελληνικό δαιμόνιο,για άλλη μια φορά σε όλο του το μεγαλείο,αφουγκράστηκε το πνεύμα της εποχής,και το χρησιμοποίησε προς όφελος του.
Σε αυτό το αυθάδικο χέρι,κοτσάρισε ένα λαχταριστό σάντουιτς και ομολογώ,
ότι βρίσκω την πρόταση του τόσο ενδιαφέρουσα,που θα την πρότεινα ανεπιφύλακτα στον ιδρυτή του facebook.Το χεράκι θα μπορούσε να εμφανίζεται διαφοροποιημένο,στις όποιες αναρτήσεις του στο διαδίκτυο.
Σε κάποιες π.χ. να κρατά ένα κομμάτι πίτσα,σε άλλες ένα σουβλάκι,ή μια κρέπα,
ένα φαλάφελ,ένα γλύκισμα,ένα σούσι,(αν και με την κατάσταση στην Ιαπωνία,δεν θα το συνιστούσα) και από κάτω να εμφανίζονται διάφορα banners,με διαφημίσεις φαγητού,σνακ,ιστοσελίδες με συνταγές μαγειρικής,εστιατόρια κτλ.
Σε κάποιες άλλες θα μπορούσε να κρατά μια Coca-Cola,μια μπύρα,και να εμφανίζονται αντίστοιχες διαφημίσεις και ούτω καθεξής....
Ο κατάλογος είναι ατελείωτος.

Είναι επίσης,εξαιρετικό σήμα για διαφημίσεις προφυλακτικού,και όλοι μπορείτε να φανταστείτε τι θα κρατάει στην προκειμένη περίπτωση....

Και μια και αναφέρθηκα στον ιδρυτή του Facebook,έχω να παραθέσω την εξής παρατήρηση:
Είχα την χαρά να παρακολουθήσω την ταινία THE SOCIAL NETWORK,
και σε αυτό το σύντομο σεμινάριο να μάθω τα πάντα; για τον αξιότιμο κύριο που όλο το σύμπαν συμμάχησε υπέρ του,ώστε να μας καλωδιώσει όλους και να κάνουμε LIKE.

Το πρώτο εγχείρημα του κου Mark Zuckerberg,ήταν να δημιουργήσει μια ιστοσελίδα,που μπαίνανε τα αρσενικά και ψηφίζανε τα θηλυκά της αρεσκείας τους.
Είχαν να επιλέξουν ανάμεσα σε Ηot or Νot!
Μήπως σας θυμίζει κάτι;
Δεν είναι μια πρωτύτερη μορφή LIKE DISLIKE?

Μήπως πρόκειται για μια εμμονή του κύριου Zuckerberg, που εξαπλώνεται ταχύτατα σε όλο τον πλανήτη,σαν μια νέα μορφή ψυχολογικού και εγκεφαλικού ιού;
Μια νέα μολυσματική ασθένεια,που έχει ως φορέα τον εν λόγω κύριο
και όλοι εμείς είμαστε οι ξενιστές;
Καλώ λοιπόν τους ψυχολόγους,τους ψυχιάτρους,τους κοινωνιολόγους,και όποιους άλλους νομίζουν ότι μπορούν να βοηθήσουν,να μελετήσουν βαθύτερα αυτό το φαινόμενο.

Διακρίνω δε μια νέα κοινωνική τάση,που αν κάποιος άλλος δεν με έχει προλάβει,
τότε ως νονά την βαφτίζω:

                                                   THE LIKE GENERATION ©
                                                   ή THE LIKE SYNDROME ©
                            ή ACQUIRED IMMUNE CEREBRAL SYNDROME © 
εν συντομία: AICS©.
Ελληνιστί:Επίκτητο Άνοσο Εγκεφαλικό Σύνδρομο.

Κατοχυρώνω το Copyright,επιτρέπω δε στους κοινωνιολόγους του μέλλοντος,
να κάνουνε LIKE στην ονομασία της αρεσκείας τους,και να την χρησιμοποιήσουν ως τον ορισμό
του φαινομένου, που όλοι μας έχουμε την τύχη να βιώνουμε.

Υπόσχομαι ότι θα συνεχίσω να μελετώ το θέμα,και ότι θα επανέλθω με περισσότερα
στοιχεία σύντομα.
Μέχρι τότε,οι βαθύτερες σκέψεις μου απεικονίζονται στο παρακάτω εικονίδιο που υπέκλεψα από το διαδίκτυο**.


 



 










 *Η επανάσταση του αντίχειρα,το μεγάλο άλμα στον Πολιτισμό.
                                                                      Συγγραφέας:ΜΑΡΤΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ.Εκδόσεις:ΕΝΤΟΣ. 
**Ευχαριστώ τον φίλο/φίλη που οπτικοποίησε τις σκέψεις μου, 
με το καλύτερο τρόπο!Να είσαι καλά! 
   
Video :  στο youtube

1 σχόλιο:

Alexandros είπε...

Like lipon kratontas ena souvlaki sto xeri !!